عاشورا نویسی؛شاید خیلی از ما حتی اگر به زبان هم بگوییم که در کربلا خدا کند که در سمتِ حق باشیم؛ اما در اعماق خاطر، خودمان را حامیِ امام بدانیم... به نظرم فاصلهٔ شرایطِ فعلی تا شرایطِ واقع در آنروز حقطلبیِ ما را تحتالشعاع قرار میدهد. شاید تطابقندادنِ مفهومِ کلیِ حقگرایی با مصادیقِ جزئیِ روزمره

چندی پیش کتابخانهام فرو ریخت؛در نگاه اول ویرانه بود و سختی اما آندم که در حال جمعآوریشان بودم؛ کتاب هایی را یافتم که دوستشان داشتم اما از خاطرم رخت بر بسته بودند... دلم نیامد سریع جمع و جورشان کنم نشستم و کمی دلبهدلشان دادم... به نظرم ویرانهٔ کتاب مفیدتر از کتابخانهٔ شیک و مرتبیست که

پندار:هرچه به ذهنم میآید با "باید" شروع میشود حال اما به ذهنم میرسد که شروع با جوشیدن آغاز میگردد نه با پمپ و مکش و...در فکر میروم: چه میشود که شروع میگردد؟ که اگر انگیزه باید بجوشد؛ چگونه انباشته و سرریز میگردد...که اگر لازمهٔ شوق مؤکد، تصدیق است؛ چطور تصدیق به جانمان مینشیند...که